🔻‌ اهمّیّت واقعه‌ی غدیر خم، به خاطر طرح مسئله‌ی خلافت و ولایت
🔹 … به اعتقاد ما اهمّیّت مسئله‌ى خلافت و ولایت و حکومت اسلامى موجب آن شد که پیغمبر اکرم در آخرین ماه‌ها، آخرین هفته‌هاى زندگى پُربرکت خودش، مردم را نسبت به این قضیّه آگاه و روشن کند. لذا بود که در حجّة‌الوداع که در سال آخر عمر پیغمبر و در سال دهم از هجرت انجام گرفت، پیغمبر اکرم یک خطبه‌ى مفصّلى در خود حج، در منىٰ یا در مکّه ایراد کردند و وصیّتهایشان را براى مردم بیان کردند؛ بعد که از حج برمیگشتند، مابین مکّه و مدینه در نقطه‌اى به نام «غدیر خم» همه‌ى مردم را جمع کردند؛ که در روایت هست که پیغمبر اکرم این نقطه را انتخاب کرد براى اینکه در این نقطه کسانى که از یمن یا از جاهاى دیگر آمده بودند، از قبایل مختلف جدا میشدند؛ اینجا جایى بود که همه‌ى حجّاجى که از مکّه برمیگشتند، در اینجا مجتمع بودند. خود انتخاب این بیابان داغ و زمین سوزان و آفتاب جوشنده به‌ خاطر این بود که اهمّیّت این مسئله روشن بشود.

🔹 در روایت دارد که آن‌ قدر زمین در غدیرخم داغ بود که بسیارى از مردم مجبور شدند عباهایشان را از دوششان بردارند، به پایشان بپیچند که پایشان تاول نزند و ناراحت نشوند. [مردم] ایستادند. پیغمبر در میان این شرایط استثنائىِ جوّى و این شرایط دشوار روى بلندى قرار گرفت، امیرالمؤمنین را بلند کرد و به مردم نشان داد؛ براى خاطر اینکه هیچ اشتباهى هم نباشد، معرّفى کرد و گفت هر کسى که من سرپرست او هستم، ولایت او را به عهده دارم، حکومت من را قبول کرده، فَهَذا عَلىٌّ مَولاه؛ علىّ‌بن‌ابى‌طالب ــ این علىِ به ‌طور مشخّص ــ مولاى او است. این اعتقاد ما است.

🔻 دو پیام واقعه‌ی غدیر خم:
🔹 ۱) خلافت امیر‌المؤمنین بعد از پیامبر
ما معتقدیم که پیام غدیرخم و حادثه‌ى نصب علىّ‌بن‌ابى‌طالب دو پیام است: یک پیام همان چیزى است که از همان روز شیعیان و طرف‌داران امیرالمؤمنین علىّ‌بن‌ابى‌طالب آن پیام را گرفتند و آن عبارت است از حکومت علىّ‌بن‌ابى‌طالب. حالا واقعیّتهاى تاریخى البتّه جور دیگرى شد.

🔹‌ موضع‌گیرى امیرالمؤمنین یک موضع‌گیرى روشنى است و ما در این زمینه به‌ مناسبت ایّام متناسب و مرتبط با امیرالمؤمنین شرح دادیم که حضرت در اوّل کار چه‌ جور برخورد کردند، بعد چه‌ جور روششان را منطبق کردند، و بعد هم که به خلافت رسیدند ــ آنها بحث دیگرى است ــ امّا آنچه به‌ عنوان یک خطّ روشن در تفکّر اسلامى و در تاریخ اسلامى باقى ماند، این بود که پیغمبر اکرم این پیام را داد که علىّ‌بن‌ابى‌طالب، یعنى آن فردى که از لحاظ معنویّات، از لحاظ جهاد، از لحاظ دین، از لحاظ سوابقِ پاکى و طهارت اسلامى بى‌نظیر و ممتاز از دیگران است، او بعد از پیغمبر منصوب به خلافت است.

🔻 ۲) اهمّیّت دادن به مسئله‌ی حکومت اسلامی
🔹 و پیام دوّم که پیامى است که ما امروز به آن خیلى احتیاج داریم، پیام اهمّیّت دادن به مسئله‌ى حکومت اسلامى است. هیچ مسئله‌اى را رسول اکرم با این اهتمام بیان نکردند؛ در یک چنین شرایط دشوارى آن را براى مردم ذکر نکردند. پیغمبر اکرم بعد از آنکه این مسئله را بیان کرد، براى اهمّیّت این مسئله، پاى این قضیّه را با مُهر و امضاى قرآن کریم ممهور و موشّح کرد که: اَليَومَ يَئِسَ الَّذينَ كَفَروا مِن دينِكُم؛ امروز دیگر کسانى که کافر شدند، از دین شما مأیوس شدند.

🔹 تا قبل از آنکه مسئله‌ى حکومت مشخّص و روشن بشود، هنوز امیدهایى در دل کفّار بود امّا امروز دیگر فهمیدند که مسئله‌ى اصلى و مسئله‌ى تمام‌کننده تمام شد؛ بنابراین هیچ‌گونه مشکلى دیگر وجود ندارد و کفّار مأیوسند. فَلاتَخشَوهُم؛ پس دیگر از کفّار نترسید، وَاخشَ‍ـون؛ از خداى خود بترسید؛ با حفظ وحدت در میان خود، با حفظ مقرّرات و احکام الهى، با حفظ آنچه خداى متعال به ‌عنوان فریضه و وظیفه‌اى بر همه‌ى مسلمانها معیّن کرد و معلوم کرد. اَليَ‍ومَ اَكمَلتُ لَكُم دينَكُم؛ امروز دین شما را کامل کردیم. وَ اَتمَمتُ عَلَيكُم نِعمَتي؛ و نعمتمان را بر شما تمام کردیم. وَ رَضيتُ لَكُمُ الاِس‍لامَ دينًا؛ اسلام را به‌ عنوان دین و آئین و شکل واقعى امّت اسلامى و جهت‌دهنده‌ى به تاریخ اسلامى راضى شدیم که دین شما باشد. این، اهمّیّت و بزرگى این حادثه را به ما میرساند. ۱۳۶۳/۶/۲۳

1. حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام در هیچ جنگ و جهادی شرکت نکرد مگر این که پیروز برگشت. (1)

2. رسول خدا صلی الله علیه و آله می گفت: «عَلی اَشْجَعُ النّاسِ قَلْبا
علی، شجاع ترین و قویدل ترینِ مردم است.» (2)

3 .حریف را فقط با یک بار زدن می کشت و در حدیث است که: «کانت ضرباته وترا
ضربت شمشیر او همیشه تک ضرب بود.»(3)

4. پیامبر اسلام می گفت: «علی سیفُ اللّه عَلی اَعْدائِهِ /
علی، شمشیر خدا است که بر روی دشمنان خدا کشیده می شود.»(4)

5. حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام بیشتر پیاده می جنگید و اگر هم سوار اسبی می شد،
چندان برایش مهم نبود.
به حضرتش گفته شد که چرا سوار اسب نمی شود؟
پاسخ داد: اسب یا برای تعقیب حریفی است که از میدان بگریزد و یا برای این است که کسی بخواهد خود بگریزد و من نه کسی هستم که پشت به دشمن کنم و بگریزم و نه کسی هستم که اگر کسی گریخت تعقیبش کنم. پس اسب را برای چه می خواهم؟(5)

6. حضرت زرهش تنها سینه اش را می پوشاند و هرگز پشت نداشت.
از او پرسیدند که چرا زرهش پشت ندارد؛ آیا نمی ترسد که کسی از پشت به او ضربتی بزند؟
در پاسخ فرمود : من هرگز به دشمن پشت نمی کنم و از میدان نمی گریزم و خدا هرگز آن روز را نخواهد آورد.(6)

7. شجاعت و استواری حضرت علی علیه السلام در جنگ ها چنان بود که هرگاه مشرکان و کافران او را در جنگ می دیدند به همدیگر وصیت می کردند مثل این که مرگ را با چشم خود دیده باشند.(7)

8. هرگاه که دو صف برای جنگ مقابل هم صف می کشیدند،
مردم به یکدیگر می گفتند: ملک الموت در همان صفی باید باشد که علی با آن صف است و صف مقابل خواهی نخواهی باید خود را برای مرگ آماده کنند.(8)

9. روزی یکی از سرداران سپاهش به او گفت که اگر اسب ها آشفتند و ما از همدیگر دور شدیم،
تو را کجا بیابیم؟ در پاسخ فرمود:
در همان جایی که از من دور شده اید.
حاکی از این که در همین جایی که هستم خواهم بود.(9)

10. وقتی که در جنگ جمل پرچم را به پسرش محمّد حنفیه داد، به او چنین فرمود:
«کوه ها هم از هم بپاشند،
تو از خود مپاش؛
دندان هایت را به هم بفشار؛
کاسه سرت را به خدا بسپار؛
پاهایت را چون میخ به زمین بکوب؛
به انتهای سپاهیان دشمن چشم بدوز؛
و از تنگ نظری و دون همّتی چشم بپوش؛
و بدان که پیروزی بی گمان پیش خداوندِ سبحان است.»(10)

11. حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام از نان دنیا به نان جو بسنده کرده بود و از نان گندم نمی خورد تا آنجا که مردم از تعجّب می پرسیدند:
پسر ابوطالب با این غذا و خوراک اندک چگونه در کشتن هم آوردان و پهلوانان ناتوان نمی شود؟!
مولا علی علیه السلام در پاسخ فرمود: بدانید آن درختی را که در بیابان خشک می روید،
شاخه اش سخت تر باشد.
ولی سبزه ها و گیاهان خوش نما را پوست نازک تر باشد.
آری خارها و بوته های صحرایی را آتشی افروخته تر باشد و خاموشی آنها دیرتر رخ دهد،
ولی گیاهی که در ناز و نعمت روییده باشد،
چون بیدی به هر بادی بلرزد(11)

12. از سخنان آن حضرت است که می فرمود : «وَ اللّه لَو تَظاهَرَتِ الْعَرَبُ عَلی قِتالی لَمّا وَلَّیتُ عَنها… /
به خدا سوگند اگر همه عرب ها پشت به پشت هم دهند و به جنگ با من بشتابند، هرگز از آنان روی برنتابم و اگر فرصتی دست دهد، به پیکار همه بشتابم.»(12)

منابع

(1) – طبرانی، معجم الاوسط 3/87 📚(2176)؛ مسند احمد 1/199 (1720).
(2) – ابن مغازلی، مناقب علی بن ابی طالب / 143 (188).
(3) – ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه 1 / 20.
(4) – شیخ صدوق، الامالی / 61.
(5) – ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب 3 / 298.
(6) – ابن بکار، الاخبار الموفقیات / 343 (194)؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه 20 / 280.
(7) – ابن مغازلی، مناقب علی بن ابی طالب / 140 (109)؛ زمخشری، ربیع الابرار 3 / 319.
(8) – راغب اصفهانی، المحاضرات 3 / 138.
(9) – ابشیهی، المستطرف 1 / 178 باب 41.
(10) – نهج البلاغه، خطبه 11.
(11) و (12) – نهج البلاغه، نامه 45.

※ آنچه جریان امامت را کم کم دستخوش تغییر کرد و جامعه بشری را بسمت کمرنگ نمودن نقش امام در جامعه برد، در زمان امام هادی (علیه‌السلام) عملاً رفته رفته به بزرگترین تهدید برای حیات انسانی مردم تبدیل می‌شد.

• امام هادی علیه‌السلام به دلیل سال‌ها دور بودن امامان معصوم (ع) از جایگاه اصلی خود در جامعه، تصمیم به انشاء زیارت جامعه کبیره گرفتند و با این کار اعلی‌ترین معارف را نسبت به تبیین جایگاه متخصص معصوم برای ما به یادگار گذاشتند.

※ و اما زیارت غدیریه نیز توسط امام هادی (علیه‌السلام)، در زمان تبعید به سامرا و در وداع با امیرالمومنین انشاء شده است.

• در این زیارت ۱۵۰ منقبت از امام علی (علیه‌السلام) آمده که خود، یک دورۀ کامل علی شناسی و امام شناسی است.

• این زیارت به جایگاه امام و به خصوص به بخش غم انگیز و وحشتناک آن یعنی مظلومیت امامان معصوم (علیهم‌السلام) اشاره شده است.

• مظلومیتی که ناشی از جهل انسانها و نشناختن خویش، و ضرورت نیاز آنها به متخصص معصوم بود.
و این جهل هنوز هم بعد از چهارده قرن ادامه دارد.

در #عید_غدیر این زیارت را از دست ندهیم.

کلیک کنید 👈 زیارت غدیریه

#اللّهمَّ‌عَجِّلْ‌لِوَلِیِّڪَ‌الفَرَج‌بأميرالمؤمنين
#اللّهم‌اجْعَلْنی‌مِمَّن‌ْتَنْتَصِرُبِه‌لِدینِک

🌷 #اللَّهُم‌َّصَلّ‌ِعَلَی‌مُحَمَّد‌ٍوَآل‌ِمُحَمَّدٍ

📆 امروز پنج‌شنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۲
👈 مصادف با ۱۷ ذی الحجه ١٤٤٤

نه در زمان خلاصه شد ،نه در مکان فرو نشست
زِ روی حق نظر کنی ،مخاطبش معاشِر است

سخن نه از خودِ نبی ،که آن کلام حق بُود
پیامبر به حکم حق ،پیام را چو ناشر است

علیست انتخاب حق ولیِّ حق علی بُود
ولایتش کمال دین و منکرش چو کافر است

که لایق چنین نسب ، کسی نبود جز علی
که در کمال وشأن او ،زبان زِ وصف قاصِر است

گفت نبی که تا ابد ،حدیث این غدیر را
به غایبان رسانَدَش ،هرکه به جمع حاضر است

مُبَلغ غدیر شو ،که دین در آن خلاصه شد
برای حفظ دین حق ،غدیر از شعائر است

#امام_ابرار

سروده زهرا اسمعیلی فرد بانوی طلبه و مبلغ مدرسه علمیه خواهران الزهرا سلام الله علیها کازرون

استناد اميرالمؤمنين‏ عليه السلام به آيه اكمال در زمان عثمان در مسجد نبوى
در مجلسى كه به صورت مفاخره صحابه در كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله تشكيل شد، هيچ كس نمى ‏توانست براى خود افتخارى منتسب به قرآن ادعا كند جز اميرالمؤمنين‏ عليه السلام كه غدير را از متن قرآن مطرح كرد و همه به آن اقرار كردند.
آن حضرت در زمان عثمان بين دويست نفر از سرشناسان مهاجرين و انصار بُعد قرآنى غدير را با تفسيرى از لسان پيامبر صلى الله عليه و آله چنين بيان فرمود:
خداوند به پيامبرش دستور داد تا واليان امرشان را معرفى كند و ولایت را مانند نماز و زكات و روزه و حج تفسير نمايد. اين بود كه در غدیر خم مرا منصوب كرد و در خطابه ‏اى فرمود:
مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِىٌّ مَولاهُ، اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ وَ عادِ مَن عاداهُ.
در آنجا سلمان پرسيد: ولايت او چگونه است؟ فرمود: ولايت او همچون ولايت من است.
هر كس من نسبت به او صاحب اختيار بوده‏ام على هم نسبت به او صاحب اختيار است، و خداوند عزوجل اين آيه را نازل فرمود:
«اليَومَ اَكمَلتُ لَكُم دينَكُم وَ اَتمَمتُ عَلَيكُم نِعمَتى وَ رَضيتُ لَكُمُ الاِسلامَ ديناً»:
«امروز دين شما را كامل كردم و نعمت را بر شما به حد كمال رساندم و اسلام را به عنوان دين شما راضى شدم».
پیامبر صلی الله علیه و آله تكبير گفت و فرمود: الله اكبر، تمام نبوتم و كمال دين خدا ولايت على بعد از من است… .

همه جمعيت مسجد به اين فضيلت غديرى قرآنى اقرار كرده گفتند: آرى به خدا قسم. اين را شنيديم و همان طور كه گفتى حاضر بوديم.
برخى حاضرين برخاستند و شهادت ديگرى درباره جدايى ناپذيرى غدير از قرآن دادند و گفتند كه به چشم خود ديده و به گوش خود شنيده ‏اند كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آن روز فرمود:
اى مردم … ، خداوند شما را به ولايت امر كرده و من شما را شاهد مى‏ گيرم كه اين ولايت مخصوص اين شخص است - و آن حضرت دست بر دست على بن ابى ‏طالب‏ عليه السلام گذاشتند - سپس مخصوص دو پسرش بعد از او، و سپس در جانشينان بعد از او از فرزندانش كه از قرآن جدا نمى‏ شوند و قرآن از آنان جدا نمى ‏شود تا بر سر حوض كوثر بر من وارد شوند.

#غدیر_مسیر_سعادت